Voor de Bridgertonfans onder ons: ik dacht, laat ik eens beginnen à la Lady Whistledown. De eerste vier afleveringen van het nieuwe seizoen zijn sinds afgelopen donderdag te streamen via Netflix. In alle eerlijkheid… ik ben er alweer doorheen gebinged. Iets met geen maat kunnen houden. Maar wat mij betreft is dit nu al het leukste seizoen tot nu toe. Niet alleen omdat misschien wel mijn favoriete lid van de Bridgerton-familie centraal staat, maar vooral omdat de vrouwelijke karakters nu meer dan ooit voor zichzelf durven kiezen.

Op een uiterst ontwapenende manier ontdekken enkele van hen dat seks óók om hun eigen genot mag draaien. En niet puur om kinderen te baren of hun man binnen het huwelijk te behagen. Op charmante en grappige wijze doorbreken deze vrouwen dit taboe en durven zij eindelijk te kiezen voor zichzelf!
Maar goed, genoeg over Bridgerton. Al zou ik daar met gemak een hele blog aan kunnen wijden. De positie van de vrouw in die tijd, gecombineerd met de kracht van bepaalde personages zoals Eloise Bridgerton, is wat mij betreft een onuitputtelijke inspiratiebron.

Zoals jullie misschien hebben gemerkt, is het sinds de feestdagen even stil geweest rondom de wekelijkse blogs. Tot mijn genoegen ontving ik van velen van jullie berichten met de vraag waar ze bleven. Super fijn om te merken dat ze überhaupt gelezen worden en zelfs gemist.
De reden hiervoor is dat ik het nieuwe jaar begon in het Spaanse Málaga. Ruim twee weken vertrok ik daar alleen naartoe. Het goede voornemen was om vanaf een zonnig terras te schrijven en wellicht ook wat te werken. Schrijven voelt voor mij niet als werk. Maar zoals wel vaker met mijn goede voornemens aan het begin van het jaar, strandden ook deze alweer in januari.
Mijn zware laptop heb ik dan ook voor niets meegesleept. Die is onaangeroerd in het appartement blijven staan. Note to myself: ken jezelf. Op vakantie ga je niet achter je laptop zitten. En informeer dus je lezers vooraf dat je even een schrijfpauze inlast.
Excuus dames en een enkele heer, dat ik dit heb nagelaten. Pure zelfoverschatting m.b.t. mijn gedrag onder de Spaanse zon.

Deze blog is dan ook iets anders van aard dan jullie van mij gewend zijn. Tijdens mijn vakantie heb ik namelijk een aantal besluiten genomen die ik graag met jullie wil delen.

Wat deze solo-reis voor mij betekende
Hoewel ik vaker alleen heb gereisd, was dit de eerste keer dat ik twee weken weg was. En ik moet bekennen, dat was voor mij persoonlijk nét iets te lang. Volgende keer kies ik waarschijnlijk voor maximaal een week.
Het idee ontstond na mijn reis naar Ibiza afgelopen september, waar ik samen met een van mijn beste vriendinnen onze veertigste verjaardag vierde. We stonden daar ook stil bij onze jarenlange vriendschap van inmiddels zo’n 34 jaar. Iets om te koesteren, zeker omdat we elkaar onderweg niet zijn kwijtgeraakt, maar juist dichter naar elkaar zijn toegegroeid. We werken beiden als manager bij een overheidsorganisatie en volgden de afgelopen jaren vergelijkbare opleidingen op het gebied van systemisch werk, coaching en persoonlijk leiderschap.

Ik dwaal af.

Telkens wanneer ik terugkom uit met name Zuid-Europa, voel ik verdriet om weer naar Nederland te gaan. De warmte van de mensen en de zon, het levensritme, de passie en het tonen van meer emoties, het ogenschijnlijk meer genieten van het leven… Het maakt dat ik me in Italië of Spanje meer thuis voel dan hier.
Bij thuiskomst besloot ik dan ook: elke tien weken die kant op. Alleen of samen. Hoe dan ook. Even die zon op mijn gezicht. Even die warmte en vriendelijkheid ervaren die we in Nederland vaak binnenshuis bewaren, voor onze dierbaren. Enigszins impulsief en vol goede moed boekte ik deze iets te lange reis naar Málaga.

Na twee weken voornamelijk alleen dineren in restaurants, wat voor mij nog steeds een dingetje is, was het eerlijk gezegd ook wel lang genoeg. Tegelijkertijd gaf het me een enorm gevoel van trots. Buiten mijn comfortzone. Ik kan dit dus gewoon. Ik voelde me onafhankelijker en sterker dan ooit. Ik kwam mijzelf door de stilte keihard tegen en tegelijkertijd ook mooie nieuwe mensen. Dat laatste is het leuke van alleen reizen, je komt sneller in contact met vooralsnog onbekenden. Al tijdens de heenvlucht ontmoette ik een ontzettend leuke vrouw en haar gezin, waarmee ik gedurende mijn verblijf en zelfs tot op heden een dierbaar contact heb onderhouden.

Málaga is wat mij betreft een uitstekende bestemming voor vrouwen die alleen reizen. De mensen zijn gastvrij, open en behulpzaam. Geen moment heb ik mij onveilig gevoeld in deze levendige stad. Ik verbleef in een charmant appartement aan een mooi plein in het historische centrum. Wil je tips, bijvoorbeeld over het appartement of fijne rooftopbars, stuur me gerust even een bericht. Opvallend is overigens ook de uitstekende bediening vrijwel overal, in Nederland moet je hier vaak de restaurants in het zeer hoge segment bezoeken is mijn ervaring.

De reset
Zo voelt het voor mij. Een reset. 2025 was een mooi en bewogen jaar. Een jaar waarin ik ontslag nam, mijn relatie verbrak en naast mijn coachpraktijk Diversity Delivers een nieuw bedrijf begon met Jessica: De Vrouwenfluisteraars. Eind vorig jaar besloot Jessica echter te stoppen. Alles liep anders dan we hadden gehoopt en een gedeelde droom stortte in.
Ik besloot voorlopig toch alleen verder te gaan en eerst ruimte te nemen om alles te laten bezinken.

Nu ben ik over het algemeen een positief ingestelde vrouw en ik ben er steeds meer van overtuigd dat alles precies gaat zoals het moet gaan. Ook al voelt dat onderweg niet altijd zo. Tijdens mijn verblijf in Málaga begon ik dan ook de voordelen te zien. Ik mocht opnieuw naar de tekentafel en alles op mijn eigen manier vormgeven. Ik geloof oprecht in de meerwaarde van samenwerking. In werkplezier, elkaar aanvullen, scherphouden en steunen op lastige momenten. Tegelijkertijd betekent dit nu dat ik geen compromissen hoef te sluiten. Dat ik alles op mijn manier mag doen. De lat zo hoog mag leggen als ik wil. En mijn hart volledig kan volgen.

Als ik mijn hart volg
Het belangrijkste inzicht dat ik in Málaga kreeg, is dat ik meer wil. Ik wil meer vrouwen helpen.
Niet alleen vrouwen tijdens en na hun scheiding, maar alle vrouwen met wie ik een klik voel. En zij met mij. Stuk voor stuk begaafde vrouwen. Empathisch, intelligent, reflectief, realistisch én tegelijkertijd een tikje spiritueel.

Vrouwen die uitstekend kunnen onderhandelen voor anderen. Voor hun werkgever. Hun kinderen. Hun ouders. Bijvoorbeeld als het gaat om passende zorg. Alleen. Niet. Voor. Zichzelf. Wil jij graag tips over onderhandelen? Lees dan mijn blogs:
https://diversitydelivers.nl/3-tips-voor-aan-de-onderhandelingstafel/
https://diversitydelivers.nl/onderhandelingsgesprek-laat-je-bescheidenheid-thuis/
https://diversitydelivers.nl/onderhandelen-een-crime/

Vrouwen die door hun grote vermogen zich in anderen te verplaatsen, zichzelf soms kwijtraken. Op de werkvloer of in liefdesrelaties. Vaak met veel zelfreflectie, wat een talent is, maar ook een valkuil kan zijn. Want dan leg je de gedeelde verantwoordelijkheid al snel bij jezelf en niet zelden trek jij juist mensen aan die het tegenovergestelde doen.

Vrouwen die alle ballen tegelijk in de lucht houden. Het gezin, het werk, de vriendschappen. Alles loopt. Behalve de relatie met zichzelf. En soms niet eens meer kunnen voelen wat ze eigenlijk zelf willen. Vandaag. Volgende week. Of de rest van hun leven.
Daar liggen vaak hardnekkige patronen onder. Niet zelden ontstaan in de eerste zeven levensjaren van ons leven. De mate van zelfliefde die wij veelal opbouwen in onze jeugd is allesbepalend voor geluk. En soms zijn die kaarten onbewust al vroeg geschud, de vraag is had jij een goede hand?

Nu het goede nieuws! Wij hebben als mens een enorm lerend vermogen. Mijn motto is dan ook: alles kan.
Als ervaringsdeskundige heb ik zelf door middel van systemisch werk en NEI-therapie mijn eigen hardnekkige patronen doorbroken en in combinatie met coaching nieuwe helpende opgebouwd. Inmiddels begeleid ik al jaren andere vrouwen hetzelfde te doen. Van een topfunctie als strategisch manager naar nu fulltime (!) geaccrediteerd coach, NEI-therapeut en (onderhandel)adviseur voor vrouwen. En geloof me dit is de allermooiste baan die ik ooit gehad heb!

Diversity Delivers meets De Vrouwenfluisteraars.
Alles liep dus anders dan ik had verwacht, maar dat geeft mij nu de kans om het beste van twee werelden te combineren. Ik werkte feitelijk al met hetzelfde type vrouwen. Ontzettend leuke klanten. Alleen lag bij Diversity Delivers de focus meer op de zakelijke uitdagingen en bij De Vrouwenfluisteraars. op de relationele.
Die scheiding wil ik niet meer maken. Ik kies voor alle vrouwen die zich herkennen in mijn werkwijze en stijl. Mijn expertise blijft hetzelfde: het versterken van de belangrijkste relatie die je ooit zult hebben. Die met jezelf. Van people pleaser naar levensgenieter!

Daarbij blijf ik mijn goed gevulde gereedschapskist inzetten, met liefde en enthousiasme. Denk aan systemisch werk, familieopstellingen, NEI-therapie, evidence based coaching, als onderhandelexpert en ervaringskennis op het gebied van traumaverbinding, narcisme en hechtingsproblematiek. In deze blog kun je hier meer over lezen als je wilt: https://www.devrouwenfluisteraars.nl/post/vriendschappen-in-de-champions-league-liefdesleven-in-de-vijfde-klasse-en-hoe-ik-daar-ein-de-lijk-w

Work in progress
De komende tijd bouw ik verder aan mijn droompraktijk. Ik heb ervoor gekozen dit te doen onder de naam Diversity Delivers, waarin ik de kennis en expertise van De Vrouwenfluisteraars. volledig integreer.
De volgende blog ontvang je dan ook vanaf dit e-mailadres: paula@diversitydelivers.nl.
Uiteraard weer een reguliere blog. Opiniërend, informatief, inspirerend (hoop ik!) en met een gezonde dosis humor en zelfspot.

Zijn er onderwerpen waar je graag over zou lezen? Laat het me weten. Grote kans dat ik er iets mee ga doen (als dit binnen mijn vermogen ligt).
Ik kijk ernaar uit jullie beter te leren kennen. Het liefst in real life. En anders heel graag online, laten we elkaar bijvoorbeeld volgen op LinkedIn: www.linkedin.com/in/paulatebraak

En voel je dat het tijd is om de relatie met jezelf serieuzer te nemen?
Dan nodig ik je graag uit voor een eerste kennismaking.
Geen traject, geen verplichting. Wel ruimte, helderheid en aandacht voor jou.

Warme groet,
Paula