Regelmatig hoor ik van vrouwen dat zij een hekel hebben aan onderhandelen en dan vooral wanneer het om hen zelf gaat. Gek genoeg ontwaakt er bij diezelfde vrouwen vaak de leeuwin in hen wanneer het gaat om het behartigen van de belangen van bijvoorbeeld hun kind of ouders. Maar voor zichzelf opkomen? Ho maar! Want straks vinden ze me nog onaardig of arrogant. Onderhandelen kan ook leuk zijn als je het meer als een spel kunt gaan zien. De komende weken deel ik elke week een onderhandelingstip en gaan we samen op weg naar jouw droomsalaris!
Amerikaans onderzoek heeft aangetoond dat het startsalaris van mannen die net afgestudeerd zijn maar liefst 4000,- dollar hoger ligt dan het startsalaris van vrouwen met exact dezelfde MBA-opleiding. De reden? Slechts 7% van de vrouwen heeft überhaupt geprobeerd te onderhandelen, daarentegen vroeg 57% van de mannen bij hun eerste baan direct om een hoger salaris. Deze trend zet zich vaak door, wat al snel resulteert in een verschil van tonnen(!) gedurende een werkend leven. Kortom onderhandelen loont en als je het lastig vindt om dit puur voor jezelf te doen, denk dan aan wat je kunt betekenen voor jouw dierbaren met al die extra euro’s.
TIP 1:
Wordt er gevraagd naar je laatstverdiende salaris?
Geef dan in elk geval nóóit antwoord op deze vraag.
Hoeveel jij verdiende in je huidige of laatste functie is totaal niet relevant voor hetgeen je gaat verdienen in je toekomstige functie. Wanneer je een bedrag zou noemen, dan zul je zeer waarschijnlijk ook niet heel veel meer gaan verdienen dan je huidige salaris. Je gaat er immers op vooruit. Je gesprekspartner weet al dat je interesse hebt in de functie en wanneer je ook nog nét iets meer gaat verdienen dan is de kans groot dat je ingaat op zijn of haar aanbod. Kortom je onderhandelingspositie is eigenlijk weg na het beantwoorden van deze vraag.
Uiteraard is het logisch dat je er niet op achteruit wilt gaan financieel, tenzij het een hele bewuste carrierswitch is waarbij je dit vooraf zorgvuldig hebt afgewogen. In deze situatie kan het wel helpen om je laatstverdiende salaris te noemen, dit creëert naar verwachting begrip en goodwill om te kijken naar (creatieve) mogelijkheden om het verschil te verkleinen. Een slimme onderhandelaar weet dat het op lange termijn verstandiger is een win-winsituatie te creëren aan de onderhandelingstafel.
Welke vragen zijn dan wél relevant?
- Hoeveel wil je graag gaan verdienen?
- Hoe zwaar is de functie die je gaat bekleden en welke financiële beloning past hier volgens jou bij?
- Wat verdienen mensen in dezelfde functie ongeveer?
- Welke kennis en expertise breng jij mee?
Let op! Heb je nog weinig tot geen relevante werkervaring en denk je ik moet mezelf eerst maar eens bewijzen? Onzin. Je wordt aangenomen om deze functie uit te oefenen omdat men er vertrouwen in heeft dat je dit kan. Los van een inwerkperiode zal je zeer waarschijnlijk ook gewoon het takenpakket krijgen die past bij de functie en hier mag dan ook een passend salaris tegenover staan.
Werkervaring wordt ook nogal overschat, er zijn legio mensen die al jarenlang werkzaam zijn in een functie en tegelijkertijd middelmatig presteren. Het gaat – denk ik – veel meer om de unieke talenten van mensen en het beschikken over bepaalde competenties. Wanneer ik zelf medewerkers aanneem selecteer ik vooral op de unieke talenten en het karakter van mensen, deze eigenschappen kun je namelijk niet aanleren, kennis wel.
Weet wat je waard bent en wat je allemaal meebrengt. Heb je binnenkort een salarisonderhandeling, denk eens na over je droomsalaris en een tweede optie voor als dit niet mocht lukken en tenslotte je absolute ondergrens qua salaris. Een goede voorbereiding is 90% van het succes.
Volgende week deel ik graag een tweede onderhandelingstip! Dan zal ik dieper ingaan op de voorbereiding van een salarisonderhandeling. Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van deze post? Stuur me gerust een bericht. Hopelijk tot volgende week!
Liefs,
Paula